Wędrówkę można zacząć od jasnogórskich parków - nie tylko dlatego, że są malownicze, dużo w nich pięknie utrzymanej zieleni (niektóre gatunki pochodzą z Azji i Ameryki Południowej) i atrakcji (koncerty w drewnianej altance, place zabaw, korty tenisowe, fontanna, lodziarnia) ale też dla zabytkowych budynków, które postawiono tu w 1909 r. z okazji Krajowej Wystawy Przemysłu i Rolnictwa w parku im. S. Staszica.

>>> Zamość jest jak włoska Padwa

Było to w tamtych czasach ogromne wydarzenie na skalę całego kraju, o czym przypominają dziś duże tablice z informacjami i fotografiami, a także pamiątki w pawilonie wystawowym. Został on wybudowany - podobnie jak pawilon etnograficzny, obserwatorium astronomiczne (obecnie w remoncie) i zagroda włościańska - z okazji tamtej wystawy. Zabytkowe budynki z cennymi eksponatami i kolekcjami (np. rzeźby balansujące Jerzego Kędziory) znajdują się kilka kroków od siebie, a między nimi tajemniczy nieco nasyp. To wejście do Muzeum Kopalnictwa Rud Żelaza.

>>> Właśnie tu prezydent spędza wakacje

Schody prowadzą do podziemnych korytarzy i chodników, w których poczujemy się jak w autentycznym wyrobisku. Przy fragmencie szybu leży latarka, z mroku wyłania się pompa, za zakrętem widać lokomotywę, za ścianą - kilofy, kliny, oskardy i manekiny górników. Ma się wrażenie, że to przerwa w pracy i za chwilę tabor górniczy ruszy. Po wyjściu z szybu znów można poczuć się przeniesionym w czasie dzięki zabytkowej ulicy 7 Kamienic przy której stoją piękne domy z początku XIX w. Pod "17" urodziła się poetka Halina Poświatowska, nieco dalej była kwatera Komendy Głównej AK po upadku Powstania Warszawskiego.

Aleje ze smakiem

Każdy kto był choć raz w Częstochowie, pamięta z pewnością Aleje Najświętszej Maryi Panny, widać je doskonale z wieży jasnogórskiej i wałów. Tędy przechodzi większość pielgrzymek (m.in. warszawska). Ostatnimi czasy aleje zmieniły się nie do poznania (całkowita przebudowa ma zakończyć się w 2013 r.). Część od Pl. Biegańskiego zamknięto dla ruchu samochodowego, odnowiono, poszerzono chodniki, stoją piękne klomby, stylowe latarnie i ławki (na jednej z nich "siedzi" odlana w brązie postać Haliny Poświatowskiej), a po obu stronach restauracje, kawiarnie, sklepy i urocza podświetlana fontanna z rzeźbą dziewczynki z gołębiami.

>>> Najwięcej wąwozów jest koło Kazimierza

Choć remont Alei wzbudzał wiele kontrowersji, to jedno jest pewne: teraz stała się eleganckim deptakiem jak na metropolię turystyczną przystało, z widokiem na neoklasyczne kamienice z bogato zdobionymi fasadami, Jasną Górę i... spektakle teatrów ogródkowych.

Warto zapuścić się w tutejsze podwórza, wiele z nich nie ustępuje urodą i klimatem tym reprezentacyjnym od strony alei, w zaułkach i bramach mieszczą się też kawiarniane ogródki, a w piwnicach - puby i pizzerie. Wiele z nich zdobią obrazy i rzeźby artystów częstochowskich, słychać dobrą muzykę. Treściwego jedzenia i deserów jest tu w bród, moim ulubionym częstochowskim przysmakiem są pyszne lody (np. ze śliwkami w koniaku) i ciasta (rewelacyjny makowiec zgnieciony) rodzinnej firmy piekarniczej Consonni z podczęstochowskiego Kamyka. Ich wyroby oparte są na starych włoskich i polskich recepturach.