Szczyrk, położony w dolinie między grzbietami Magury, Klimczoka, Kotarza i Skrzycznego, niemal w oczach staje się kurortem z prawdziwego zdarzenia. Jest czysty, zadbany i spokojny. Mnóstwo tu pensjonatów, hoteli, kwater z miejscami noclegowymi na każdą kieszeń i potrzeby. Przy ulicy Beskidzkiej, głównym deptaku, pełno restauracji i kawiarni. Wzdłuż rzeczki Żylicy ciągnie się trakt spacerowy z ławeczkami, piaskownicami, sprzętami do zabaw. A nieopodal dwóch igielitowych skoczni na zboczach góry Skalite, gdzie skakał Małysz, mamy kompleks sportowy z boiskami, kortami, bieżniami i basenem.

Można zostać w Szczyrku i góry oglądać z daleka, spędzając czas w klubach, dyskotekach, salonach masażu i odnowy, w jacuzzi, na rowerze, wreszcie spacerując i zwiedzając – na przykład drewniany kościół parafialny z końca XVIII w., murowane kaplice i przydrożne figury kamienne.

Unieść się w ciszę

Ale jeśli ktoś naprawdę kocha góry, to ma je przecież w zasięgu ręki. Z głównego deptaka wychodzi się wprost na porośnięty świerkowym lasem szlak. Wędrują nim zarówno kilkulatki z rodzicami, jak i emeryci.

Ze Szczyrku prowadzą szlaki piesze różnej długości i o rozmaitym stopniu trudności. Jeden z najpopularniejszych wiedzie przez Skrzyczne (1257 m npm). Można się tam dostać na dwa sposoby. Pierwszy to droga pieszo, szlakiem zielonym lub niebieskim (2 godz. 15 min.). Wyzwanie dla początkujących: spora stromizna, skały, kamienie, korzenie – nazajutrz mogą boleć mięśnie. Konieczne mocne buty, peleryna i butelka wody.

Drugi sposób to wyciąg krzesełkowy. Tu też gwarantowane przeżycia. Gdy unosimy się, uliczny gwar stopniowo milknie, a my zanurzamy się w leśnej ciszy. Nasze stopy muskają gałęzie świerków. Pół godziny prawdziwego relaksu. Przy przesiadce na Hali Jaworzyna można dalej pójść pieszo – to godzinny spacer-wspinaczka.

A na szczycie rozkosz dla oczu: przepiękna panorama Beskidu Śląskiego i Żywieckiego. Widać stąd miasto Żywiec i Jezioro Żywieckie, Babią Górę, a gdy pogoda dobra, to nawet Tatry. Ze szczytu zlatują lotniarze, wypełniając wiatrem kolorowe czasze swych pojazdów.

My idziemy w prawo zielonym szlakiem, na dwugodzinną wycieczkę przez Małe Skrzyczne, na Malinowską Skałę i z powrotem. Droga to łatwa, biegnie łagodnie przez las, w sezonie pełen jagód. Tylko przed samym szczytem Malinowskiej natrafiamy dość ostre, kamieniste podejście. Potem już można odpocząć na skalnych stopniach wieńczącego górę ogromnego głazu.