Z centrum Białegostoku to tylko 15 km malowniczą drogą, w większości wijącą się przez Puszczę Knyszyńską. Po prawej stronie wygodna ścieżka rowerowa. Walory miasteczka widać już z dala. Po lewej stronie szosy panorama, szczególnie efektowna o zachodzie, gdy padające płasko promienie dodają blasku złoceniom cerkwi, ożywiają czerwień dachów zabudowań klasztornych, ale też eksponują kanciasty komin fabryczny. Widok ten zawiera w sobie dwa główne wątki bogatej historii Supraśla: przemysł i wschodnie chrześcijaństwo.

Dalej można jechać prosto lub skręcić w prawo w ul. Józefa Piłsudskiego: dotrzemy do centrum. Jeśli skręcimy w prawo, po prawej miniemy najpierw były kościół ewangelicko-augsburski z 1885 r., zwany przez supraślan kirchą. Zbudowano go w stylu neogotyckim. Obecnie jest to kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem NMP Królowej Polski. Zaraz za nim drugi kościół: parafialny pw. Świętej Trójcy, bezstylowy, z lat 1861 – 1865.

Rezydencje fabrykantów

Vis-a-vis kościoła skręcamy w lewo w ładną, szeroką ul. 3 Maja – supraski deptak. Po obu stronach charakterystyczne dla XIX-wiecznego Supraśla drewniane domy tkaczy, w których niegdyś mieszkali robotnicy fabryk włókienniczych. Na końcu ulicy, na placu Kościuszki, możemy zaparkować i pójść na spacer.

Po prawej zobaczymy powstały na przełomie XIX i XX w. secesyjny pałac. Od 50 lat mieści się tu słynne supraskie Liceum Plastyczne im. Artura Grottgera, które kończyło wielu artystów znanych w regionie i nie tylko, m.in. Leon Tarasewicz. Kiedyś była to rezydencja rodziny Adolfa Buchholtza, jednego z supraskich fabrykantów, który przybył tu w latach 30. XIX w. prawdopodobnie z Łodzi (patrz warto wiedzieć).

We wnętrzu zachowane polichromie, stolarka, sztukaterie i żeliwna secesyjna klatka schodowa. Secesyjny park z początku XX w. jest jedynym w takim stylu w województwie podlaskim. Po lewej dawna koniusznia – obecnie warsztaty tkackie liceum.

W pobliżu zespół fabryczny innego fabrykanta Johanna Jansena oraz jego dom z zachowaną neoklasycystyczną polichromią. Obecnie jest tam stołówka i internat liceum. Obok manufaktura włókiennicza z 1849 r.