Road to Hel

Najprzyjemniejsza droga do Juraty wiedzie z Gdyni. Rejs tramwajem wodnym do Jastarni lub Helu trwa ponad godzinę. Wąska szosa z Władysławowa doskonale sprawdzała się w połowie lat 30., gdy pokonywały ją trzy automobile dziennie. "216" w sezonie rywalizuje z zakopianką o miano najbardziej zakorkowanej drogi w kraju. Koleją jeżdżą głównie młodzi ludzie, bo tylko oni potrafią wytrzymać trudy podróży w rozgrzanych do czerwoności i przepełnionych wagonach.

A jak podróżują bywalcy snobistycznej Juraty? Wbrew temu, co się sądzi, niewielu korzysta z prywatnych śmigłowców. Najczęściej na helskich lądowiskach można oglądać maszyny rządowe. Nieopodal stoi w końcu prezydencka willa.

Rezydencję zlokalizowano nad Zatoką Pucką, ale nie jest to Jurata, jak często podają media, a Hel. Burmistrz tego miasteczka od kilku lat konsekwentnie prostuje to, co na temat lokalizacji prezydenckiej willi powtarzają dziennikarze. Bezskutecznie – magia maleńkiego kurortu jest silniejsza i wciąż można usłyszeć, że prezydent RP podejmował niezwykle ważnych gości w rezydencji w… Juracie.

Kurort SA

Inna sprawa, że willa dla Ignacego Mościckiego prawdopodobnie nigdy by nie powstała w Helu, gdyby nie sąsiedztwo modnego wczasowiska. Kiedy w połowie lat 30. budowano prezydencką rezydencję, Jurata kwitła. Z leśnej polany, gdzie z drogą do Helu krzyżowały się zajęcze ścieżki, w kilka lat przeobraziła się w najnowocześniejsze letnisko II RP. W iście gdyńskim, jak mawiano podówczas, tempie.

Polskie Palm Beach wymyślili przedwojenni biznesmeni. W 1928 r. powołali Spółkę Aukcyjną Jurata, której prezesem mianowali byłego premiera Leopolda Skulskiego. Jednym z dyrektorów został gen. Franciszek Zwierzchowski. Połączenie politycznych wpływów z planowym wojskowym działaniem okazało się strzałem w dziesiątkę. Najpierw od Skarbu Państwa wydzierżawiono 180 ha lasu, następnie teren zelektryfikowano, skanalizowano i doprowadzono doń wodę. Na koniec przystąpiono do budowy stylowych modernistycznych willi i pensjonatów.

Pierwszy sezon zainaugurowano w 1931 r. W porównaniu z następnymi było to senne i spokojne lato. Towarzystwo rozruszały dopiero dansingi w hotelu Lido. W rytm fokstrotów i tang po parkiecie sunęli Eugeniusz Bodo i Jadwiga Smosarska, a nieszczęśliwie zakochany Jan Kiepura wycierał kąty, wzdychając do primabaleriny Lody Halamy. Po okolicy z fuzją szalał Władysław Potocki. Arystokrata, nieprzejednany wróg tutejszych wron, strzelał do ptaszysk zapamiętale, ilekroć tylko bywał w Juracie.

Sąsiadem Potockich, Czertwertyńskich i Tyszkiewiczów był Wojciech Kossak (ul. Świętopełka 13). Jego starsza córka, poetka Maria Jasnorzewska-Pawlikowska unikała już skandali, ale młodsza – Magdalena Samozwaniec – spędzała czas na romansach i hazardzie.

Taka sielanka trwała w Juracie do wybuchu wojny. Potem było już trochę gorzej. W czasach komunizmu stare wille i pensjonaty zaczęły podupadać, a nowe ośrodki, zamiast przyciągać turystów, odstraszały ich. Na zmiany trzeba było poczekać do końca lat 90. Przełomem okazało się otwarcie nowego hotelu Bryza.