Odsetek podróżnych, którzy mają poczucie, że przed podróżą zostali dobrze poinformowani o przysługujących im prawach przez przedsiębiorstwa transportowe, kształtuje się różnie w zależności od środka transportu: 40 proc. w przypadku pasażerów podróżujących samolotem, 29 proc. – statkiem lub promem, 26 proc. – koleją i 26 proc. – autokarem czy autobusem.
Respondenci, których podróż samolotem została zakłócona, skarżyli się częściej niż pasażerowie korzystający z innych środków transportu: skargi złożyło 37 proc. pasażerów podróżujących samolotem w porównaniu z 26 proc. pasażerów podróżujących autobusem lub autokarem, 24 proc. pasażerów podróżujących koleją i 18 proc. pasażerów podróżujących statkiem lub promem.
Wśród osób, których podróż została zakłócona, lecz którzy nie złożyli oficjalnej skargi, najczęstszym powodem jej nieskładania było przekonanie, że nie miało to sensu (45 proc.) albo że kwota, jaką zapłacili za bilet, była zbyt niska, by występować ze skargą (25 proc.).
W przypadku 53 proc. podróżnych, którym w ciągu ostatnich 12 miesięcy przydarzyły się zakłócenia podczas podróży samolotem, linie lotnicze zaoferowały pewną formę pomocy (albo posiłek i napoje, albo lot alternatywny, zwrot kosztów, rekompensatę finansową, zakwaterowanie itp.), niezależnie od tego, czy pasażerowie złożyli skargę, czy też nie. Tylko 43 proc. pasażerów podróżujących koleją i 38 proc. podróżujących autokarem lub autobusem, statkiem lub promem odpowiedziało, że przedsiębiorstwa transportowe zaoferowały im pomoc, gdy doszło do zakłóceń podczas podróży.
55 proc. respondentów, którzy złożyli skargę w przedsiębiorstwach transportowych na zakłócenia, stwierdziło, że są zadowoleni z tego, jak ich skarga została rozpatrzona, natomiast tylko 37 proc. respondentów, którym przydarzyły się zakłócenia podczas podróży, przyznało, że byli zadowoleni ze sposobu, w jaki przedsiębiorstwo transportowe poinformowało ich o procedurach składania skargi.
- powiedziała unijna komisarz ds. transportu Adina Valean.
Prawa pasażerów są ustalane na poziomie UE. Za ich stosowanie odpowiadają dostawcy usług transportowych, natomiast ich egzekwowaniem zajmują się krajowe organy. Rozbieżne praktyki krajowe mogą utrudniać pasażerom zrozumienie, co należy zrobić i do kogo się zwrócić, zwłaszcza że pasażerowie często podróżują poza granice UE.
Badanie przeprowadzono w dniach 19 lutego – 4 marca 2019 roku, a na pytania odpowiedziało 27 973 obywateli UE.
