Pod dachem schroniska

Międzynarodowa sława Śnieżki sprawiła, że już w 1850 roku stanęło na jej szczycie pierwsze schronisko turystyczne. Właśnie z tego schroniska, w którym od 1872 roku mieściła się także agencja pocztowa, pochodzi najstarsza na świecie widokówka (1873 r.) kupowana zwyczajowo jako dowód pobytu na szczycie.

Teraz wierzchołek Śnieżki zdobią futurystyczne kształty nowego schroniska, którego budowę ukończono w 1976 r. Tak zwane kosmiczne spodki stały się z czasem symbolem nie tylko samej Śnieżki, ale i całych Karkonoszy. Schronisko, zaprojektowane początkowo jako obiekt nizinny, powstało w zdecydowanej sprzeczności z podstawowymi prawami ekonomicznymi.

Mimo ogromnych kosztów budowy spodki do dzisiaj są na tyle nieszczelne, że w czasie zimy standardowe ogrzewanie nie jest w stanie ogrzać wnętrz do temperatury większej niż 13-15 st. C, a sama konstrukcja wyraźnie chwieje się podczas częstych tu porywistych wiatrów.

Na koniec Samotnia

Karkonosze mają jeszcze Samotnię. To jedno z najpiękniejszych i najbardziej klimatycznych schronisk w Polsce, a może i w Europie.

Położona nad Małym Stawem Samotnia została zbudowana w 1900 roku i od tamtej pory niewiele się zmieniła. Na zewnątrz urzeka smukłą sylwetką sygnaturki na samym szczycie dachu, wewnątrz klimatem ponadstuletniej sali jadalnej i wszędobylskim zapachem starego drewna.

Trudno mierzyć się innym schroniskom z Samotnią. Nie dziwi więc, że turyści rezygnują z pobytu w położonej nieopodal nowoczesnej Strzesze Akademickiej, by tutaj, choćby na podłodze, spędzić noc. Samotnia ma w sobie coś z romantycznej wizji pierwszych zdobywców gór. Jest pełna ciepła, spokoju i atmosfery sprzed lat.