Zamek i ogród przyzamkowy znajdują się w mieście Mir na Białorusi. Mir powstał jako miasto magnackie - w końcu XVIII wieku znajdował się w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiego. Prawa miejskie na wzór prawa magdeburskiego nadał Mikołaj Krzysztof Radziwiłł w 1579 roku. Wioska Mir została założona przed 1345 r. Zamek wybudował na przełomie XV i XVI wieku starosta brzeski i kowieński Jerzy Illinicz herbu Korczak. Po bezpotomnej śmierci jego wnuka Jerzego Illnicza dobra poprzez spadek objął Mikołaj Krzysztof Radziwiłł.
Zamek w Mirze na liście UNESCO
Zamek w Mirze w 2000 został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zamek, wybudowany na przełomie XV i XVI wieku, wiele przeszedł i był rozbudowywany i rekonstruowany. 12 grudnia 1655 roku zamek zajęli żołnierze słuckiego garnizonu Bogusława Radziwiłła popierającego ówcześnie Szwedów. W 1656 zamek zniszczyli Moskale. Podczas wojny polsko-rosyjskiej, po bitwie pod Połonką w 1660 roku, zamek zdobył Samuel Kmicic. Zamek został zniszczony przez Szwedów w 1706. Odbudowany stał się rezydencją m.in. wojewody wileńskiego Karola Stanisława Radziwiłła, który znany był z wystawnych uczt. W epoce napoleońskiej zamek został opuszczony i częściowo zniszczony. W końcu XIX wieku budowla została ponownie odnowiona i zamieszkana. W 1813 po śmierci Dominika Radziwiłła zamek został przekazany jego córce Stefanii i jej mężowi Ludwigowi zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg, a następnie w ręce ich córki Marii, która poślubiła księcia Chlodwiga Hohenlohe-Schillingfurst. Ich syn Maurice Hohenlohe-Schillingfurst sprzedał zamek w 1895 Mikołajowi Światopełk-Mirskiemu, herbu Białynia. W dniu 19 marca 1919 roku bolszewicy zamordowali w ruinach zamku polskich działaczy. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i podpisaniu traktatu ryskiego syn Mikołaja Michał Światopełk-Mirski rozpoczął przebudowę zgodnie z planami Teodora Bursche z l. 1923-1924. Rodzina Światopełk-Mirskich miała w posiadaniu zespół obiektów do 1939.
Ogród włoski przy zamku w Mirze odzyskał blask
W 2004 r. rozpoczęto prace nad odtwarzaniem ogrodu włoskiego przy zamku w Mirze, jednej z najważniejszych rezydencji magnackich dawnej Rzeczypospolitej. Figi, tureckie melony, karczochy, lawenda, róże, fiołki i drzewa owocowe znowu rosną przy zamku. Zwiedzający będą mogli odwiedzić ogród włoski przy zamku w Mirze jesienią 2026 roku. Nazwa "ogród włoski" pojawia się w inwentarzu z 1698 roku, a dokument z 1692 roku wspomina o zatrudnionym w majątku ogrodniku. Najważniejszym źródłem dla prac rekonstrukcyjnych był szczegółowy inwentarz ogrodu włoskiego, który powstał w 1746 roku.
Aleje i zielone kwatery w ogrodzie włoskim przy zamku w Mirze
"W połowie XVIII wieku ogród był podzielony alejami na 25 regularnych kwater. Źródła opisują je jako geometryczne »kwadraty« rozmieszczone po obu stronach głównych ciągów komunikacyjnych. Poszczególne części tworzyły kompozycje przypominające zielone wnętrza, wyznaczane przez krzewy, drzewa owocowe i formowane nasadzenia. Obramowania kwater wykonywano z porzeczek, agrestu oraz lawendy. W środku rosły drzewa owocowe, rośliny lecznicze i warzywa" - czytamy w portalu https://www.propertydesign.pl/.
Beata Zatońska, dziennikarka, autorka książek, miłośniczka i znawczyni Włoch oraz filmoznawczyni. Współautorka bloga italianki.pl oraz m.in. książki "Zmontowani". W Dziennik.pl zajmuje się tematyką show-biznesową oraz lifestylową.
