Władze Brukseli złożyły już stosowny wniosek o wpisanie jej dwóch tradycji, teatru kukiełkowego i dywanu kwiatowego, na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Spodziewają się, że decyzja w tej sprawie może zapaść w grudniu 2025 r.
"Te dwie tradycje są częścią naszego dziedzictwa"
Teatr kukiełkowy oraz dywan kwiatowy widnieją już na brukselskiej liście dziedzictwa niematerialnego, odpowiednio od 2018 i 2020 r. Teraz władze stolicy starają się o wpisanie ich na listę UNESCO.
"Te dwie tradycje są prawdziwą częścią naszego dziedzictwa, naszej tożsamości, częścią naszego folkloru. Chcemy mieć pewność, że zostaną zachowane" – napisała w oświadczeniu przedstawicielka władz Brukseli Ans Persoons. "Kiedy mowa o ochronie przeszłości, nie powinno chodzić tylko o [...] architekturę, ale także o nasze tradycje i kulturę" - dodała.
Brukselski teatr kukiełkowy wywodzi się z tradycji wędrownych teatrów, które podczas karnawału podróżowały po całej Europie od czasów renesansu. Swój repertuar i tradycje czerpał z legend ludowych, opowieści rycerskich, oper, dzieł religijnych czy historycznych. Warto podkreślić, że wprawienie w ruch kukiełek, a także nadanie ich gestom rytmu i precyzji wymaga od profesjonalnych lalkarzy sporego wysiłku.
"To sztuka promująca podstawowe wartości, takie jak dostępność edukacji, wolność słowa, solidarność społeczna i więzi międzypokoleniowe" – stwierdził Nicolas Geal, dyrektor Teatru Królewskiego Toone, który jako jedyny w Brukseli regularnie wystawia tradycyjne przedstawienia kukiełkowe. Zdaniem dyrektora wpis na listę UNESCO może uratować teatr kukiełkowy od zapomnienia.
Dywan kwiatowy atrakcją i tradycją Brukseli
Niezwykle atrakcyjna, przyciągająca co roku turystów z całego świata jest także tradycja dywanów kwiatowych. Barwny kobierzec układa się z żywych kwiatów na głównym placu miasta Grand Place. Tradycja ta powstała w krajach śródziemnomorskich w XIV w., w Brukseli pierwszy taki dywan kwiatowy powstał w 1971 r. Od tego czasu przyciąga do miasta setki tysięcy turystów z całego świata.
Żywa roślinna instalacja pojawia się w historycznym centrum miasta co dwa lata, w tym roku pojawi się w połowie sierpnia. Jak planują organizatorzy wydarzenia, do stworzenia mierzącego 70 m na 24 m dywanu wykorzystanych zostanie ok. pół miliona kwiatów, głównie begonii i dalii.
Przypomnijmy, że zgodnie z definicją UNESCO za niematerialne dziedzictwo kulturowe, zwane również żywym dziedzictwem kulturowym, uważa się "praktyki, wyrażenia, wiedzę i umiejętności, które społeczności, grupy, a czasem jednostki uznają za część swojego dziedzictwa kulturowego". Zalicza się do nich m.in. tradycje ustne, rytuały oraz tradycyjne rzemiosło.
