Zaporę na Solinie "od środka" indywidualni zwiedzający mogą oglądać dopiero od czterech lat. Wcześniej mogli jedynie podziwiać widoki z jej korony.
Zaporę eksploatuje Zespół Elektrowni Wodnych w Solinie-Myczkowcach. Zapora i elektrownia w Solinie powstały w latach 1961-68. Zapora, która stanęła w poprzek Sanu ma długość 664 metrów, a jej wysokość to 82 metry. Dzięki temu powstał największy spośród ponad pięćdziesięciu sztucznych zbiorników w Polsce, o pojemności blisko 500 mln metrów sześciennych i powierzchni około 22 km kw. Maksymalna głębokość zbiornika przy zaporze osiąga poziom 60 metrów.
Chętni na zwiedzanie wnętrza zapory rozpoczynają swoją podróż od hali produkcyjnej, gdzie stoją wielkie turbiny. Stamtąd droga prowadzi na samo dno zapory. Trzeba jednak pokonać kilkaset schodów w dół i można się przejść po poziomie dna zalewu, mając nad sobą 60 metrów wody. Ze względu na panującą na dole niską temperaturę ok. sześciu st. Celsjusza i dużą wilgotność trzeba się ciepło ubrać. Na dnie zapory, w specjalnych pomieszczeniach sterowni można zobaczyć olbrzymie agregaty prądotwórcze.
Utworzenie Jeziora Solińskiego wymagało zalania terenów kilku wsi. Obecnie akwen wykorzystywany jest do rejsów statkami i jachtami. Jest także doskonałym miejscem do nurkowania, windsurfingu, żeglarstwa oraz wędkarstwa.
