Saloniki to miasto na wskroś greckie, ale zarazem tygiel kultur i narodów, bo też bardzo bogate były dzieje tego grodu. To dobry temat na odrębne potraktowanie, tu tylko warto dodać, że miasto 2300 lat temu założył król Kassander, nazywając je imieniem swej żony – Tessaloniki, siostry Aleksandra Wielkiego. Potem rządzili tu Rzymianie, Słowianie, Bizantyjczycy, Saraceni, Normanowie, krzyżowcy, Wenecjanie i Turcy. Stąd wyruszyli głosić słowo Boże i nauczać słowiańskiego alfabetu Cyryl i Metody. Znacznie później narodził się tu ruch młodoturecki i do dziś oglądać można w Salonikach dom, w którym najmłodsze lata spędził Mustafa Kemal Pasza, czyli Ataturk – "Ojciec Turków", twórca nowoczesnego państwa tureckiego.

Jeśli się tu zatrzymamy, to przede wszystkim jednak polecam wypicie kawy w Białej Wieży. Zbudowali ją weneccy jeńcy jako fragment fortyfikacji obronnych. Niebawem Turcy zaczęli umieszczać w nim więźniów, a w XIX w. turecki gubernator wymordował tu zbuntowanych janczarów. W konsekwencji złej sławy wieżę zaczęto nazywać Krwawą. W pobliżu, przy nadmorskim bulwarze, zobaczyć też można konny pomnik największego z synów Macedonii – Aleksandra Wielkiego.

Saloniki to doskonały punkt wypadowy do dwóch miejsc wyjątkowych, i to nie tylko w skali Grecji – do Meteorów i na Półwysep Chalcydycki.

Za Olimpem w prawo

Żeby dotrzeć do Meteorów, czyli zespołu klasztorów, umieszczonych na szczytach i zboczach gór, trzeba – jadąc od Salonik wzdłuż wybrzeża Morza Egejskiego – skręcić w prawo tuż za mitycznym Olimpem, wyraźnie widocznym od strony autostrady.

Mimo widocznych wschodnich zboczy Góry Bogów trasa przez środek Tesalii jest widokowo monotonna, wręcz nudna. Pokonujemy nizinę gładką niczym stół, co w Grecji jest krajobrazem raczej niecodziennym. I tak jest długo, zanim na horyzoncie nie pojawią się Meteory, które, tak się wydaje w pierwszej chwili, nie pasują do tego statecznego obrazu.