Subskrybuj nas na Youtube
Zapisz się na newsletter
Istnieje kilka sposobów pomiaru zamożności kraju. PKB na mieszkańca. Dochód gospodarstwa domowego. Majątek gospodarstwa domowego. Odsetek ludności żyjącej powyżej określonego poziomu dochodów. "The Economist" opracował własny wzór.
Magazyn ocenił 178 krajów. Jego pierwszym wskaźnikiem był PKB na osobę według kursów rynkowych. Jest on powszechnie stosowany przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Bank Światowy. Dodaje on kursy rynkowe, aby można go było porównać z powszechnie używaną walutą. Zazwyczaj jest to dolar amerykański. Drugim miernikiem jest dochód skorygowany o ceny lokalne. Ogólnie rzecz biorąc, jest to PKB mierzony siłą nabywczą.
Trzecim wskaźnikiem są ceny lokalne i liczba przepracowanych godzin. To jeden ze sposobów oceny produktywności.
Oto najbogatszy kraj na świecie
Singapur został sklasyfikowany jako drugi najbogatszy kraj świata w 2025 r. pod względem produktu krajowego brutto (PKB) na mieszkańca, chociaż jego pozycja spadła, gdy w porównaniu uwzględniono liczbę godzin pracy.
Z PKB na mieszkańca wynoszącym 90 700 dolarów, Singapur zajął drugie miejsce po Szwajcarii z PKB na poziomie 100 000 dolarów. Trzecie miejsce zajęła Norwegia z PKB na mieszkańca wynoszącym 86 800 dolarów - według rankingu brytyjskiego czasopisma "The Economist".
Po uwzględnieniu liczby przepracowanych godzin, Norwegia okazała się liderem rankingu, za nią uplasowały się Katar i Dania. Singapur znalazł się na ósmym miejscu za Holandią.
Liczba godzin pracy w różnych krajach
W 2024 roku pracownicy w Singapurze pracowali średnio 43,3 godziny tygodniowo. Dla porównania, według Międzynarodowej Organizacji Pracy, w Norwegii przeciętny pracownik pracował w tamtym roku 33,2 godziny tygodniowo.
W sierpniu Singapur znalazł się na 25. miejscu wśród 60 krajów w rankingu Global Life-Work Balance Index 2025 opracowanym przez Remote.com, uzyskując wynik 57,85 na 100. Nowa Zelandia, Irlandia i Belgia zajęły pierwsze miejsca w indeksie z wynikami odpowiednio 86,87, 81,17 i 75,91. Mimo to Singapur zajął pierwsze miejsce wśród krajów azjatyckich pod względem równowagi między życiem zawodowym a prywatnym.
"The Economist" podsumowuje ranking słowami: Bogactwo to nie tylko zarabianie więcej. Ceny różnią się w zależności od kraju, a skromna pensja może wystarczyć na więcej tam, gdzie jest taniej. Godziny pracy również się różnią: w niektórych miejscach udaje się generować wysokie dochody przy mniejszej liczbie godzin pracy, pozostawiając czas na wypoczynek.