Reklama

Gruzja – perła Kaukazu

Gruzja to wciąż mało popularny kierunek na wakacyjny urlop. Leży w południowej części gór Kaukaz, na lądowym przesmyku łączącym Europę z Azją. Zachodnie wybrzeże położone jest nad Morzem Czarnym. W Gruzji warto zwiedzić zabytkowe, średniowieczne cerkwie, świątynie w Tbilisi i atrakcyjne turystyczne miejscowości, m.in. Batumi, Kutaisi czy Gori.

Stolica Gruzji, Tbilisi, to jedna z najciekawszych propozycji turystycznych. Najsłynniejsza ulica w mieście – aleja Rustawelego – stanowi niemałą atrakcję. To właśnie tam znajdują się fantastyczne kościoły, teatry, filharmonia i secesyjny budynek opery. Będąc w Tbilisi, warto wjechać kolejką na najwyższy punkt w mieście, czyli górę Mtatsminda. Na szczycie znajduje się park rozrywki z atrakcjami dla całej rodziny. Polecanym miejscem jest także wzgórze Sololaki – w zachodniej, najstarszej części miasta – gdzie z bliska można obejrzeć pomnik Matki Gruzji, symbolizującej Tbilisi. Kobieta patrzy w kierunku miasta, trzymając w lewej ręce puchar wina, a w prawej miecz. Winem wita przyjaciół, natomiast miecz ma odstraszać wrogów miasta.

Reklama

Kolejnym obowiązkowym punktem w Gruzji jest skosztowanie specjałów lokalnej kuchni. Najpopularniejsze gruzińskie potrawy to m.in. pierogi chinkali, placek chaczapuri i badridżani – roladki z bakłażana. Kuchnia gruzińska jest prosta, sycąca, a jednocześnie nie brakuje w niej oryginalnych smaków, których nie spotkamy nigdzie indziej.

Reklama

Rumunia – ojczyzna Drakuli

Rumunia to wciąż jeden z najbardziej nietypowych kierunków wakacyjnych. Większości z nas kojarzy ją z krwawą historią hrabiego Drakuli, a wyprawa jego śladami to jeden z najpopularniejszych sposobów na zwiedzanie tego kraju. Na turystycznym szlaku spotkamy jednak nie tylko popularny zamek Drakuli (Włada III Palownika), lecz także piękne, drewniane cerkwie, monastery, efektowne twierdze i arystokratyczne zamki. Większość pięknych zamków znajduje się na terenie dawnego Siedmiogrodu. Rumuńskie cerkwie spotkamy na wyżynach całego kraju. Godny polecenia jest również Bukareszt – stolica Rumunii. Miasto cechują stylowe barokowe kamienice oraz neoklasycystyczne budowle, które sąsiadują ze wzniosłą architekturą realnego socjalizmu. Co ciekawe, Pałac Parlamentu jest drugim po Pentagonie największym budynkiem na świecie. Będąc w Bukareszcie, warto zwrócić uwagę także na Muzeum Zambacciana, w którym spotkamy wiele obrazów i rzeźb rumuńskich artystów, ale również dzieła wybitnych mistrzów, jak Picassa, Matisse’a i Delacroix. Współczesny Bukareszt tętni życiem nie tylko w dzień, lecz także przez całą noc. W dzień uliczki kuszą klimatycznymi knajpkami i restauracjami. Po zmroku miasto przyciąga bogactwem klubów z muzyką elektroniczną.

Fani legend koniecznie muszą odwiedzić miejsce związane z historią przerażającego Drakuli. Większość podań mówi, że samotnią hrabiego miał być Zamek Bran, zlokalizowany w centralnej Rumunii, w samym sercu Transylwanii. Zamek na wielu turystach robi piorunujące wrażenie – grube, obronne mury, obdrapane kamienne kondygnacje, których zwieńczeniem jest widoczna z nawet najbardziej odległych miejsc charakterystyczna czerwona dachówka to najbardziej charakterystyczne elementy budowli. Co więcej, pod zamkiem zlokalizowany jest bazar, gdzie znajdziemy lokalne przysmaki i regionalne potrawy, a także pamiątki z wizerunkiem zamku oraz Drakuli.

Tejo – ogród Portugalii

Region Tejo znajduje się w samym centrum Portugalii, niedaleko stolicy kraju – Lizbony. Słynie z niezwykłych atrakcji architektonicznych; znajdziemy tu bowiem rzymskie ruiny, manuelińskie klasztory i średniowieczne wioski na szczytach wzgórz. Tejo znane jest przede wszystkim z winnic – w końcu jest to jeden z najstarszych regionów winiarskich w Portugalii. Tutejsza tradycja uprawy winorośli sięga XII wieku. Region Tejo nazwę zawdzięcza rzece Tag, która przez wieki kształtowała krajobraz, klimat oraz ekonomię tego obszaru. Region ten szczególnie pokochali amatorzy wina, każdego roku odwiedzający malownicze, lokalne winnice.

W regionie mieści się ponad 80 winnic, a większość z nich to rodzinne uprawy, z wieloletnią historią. Wiele z nich zachowało tradycyjne metody zbiorów i przetwarzania winogron. Właśnie dlatego, podczas okresu zbiorów, często można usłyszeć tradycyjne pieśni ludowe czy obejrzeć ,,taniec w winie”, czyli starodawny sposób ugniatania winogron stopami. Portugalskie wino z Tejo znane jest nie tylko na Półwyspie Iberyjskim, ale na całym świecie. W Polsce także znajdziemy aromatyczne wino prosto z regionalnych winnic – Ponte Portugal. Pośród winnych propozycji znajdziemy różnorodność smaków i nieskończoność kompozycji smakowych. W ofercie marki znajdziemy intensywne wina, z wyczuwalnymi taninami, jak i półsłodkie i lekkie propozycje dla koneserów deserowych wariantów. Niezależnie od rodzaju wina każda z propozycji od Ponte Portugal posiada tyle samo słonecznego klimatu regionu Tejo, który pozwala przenieść się w malownicze wzgórza Portugalii.

Spokojna Armenia

Armenia jako region turystyczny jest wciąż nieodkryta. Planując wyjazd do tego kraju, warto uwzględnić taki przystanek jak Erywań (stolica Armenii). Do obejrzenia są tam Kaskady, czyli galeria sztuki wyryta w skale oraz Cicernakaberd (Jaskółczy Zamek) – pomnik i muzeum poświęcone ludobójstwu Ormian. Odwiedzając stolicę Armenii, koniecznie trzeba zobaczyć także Plac Republiki, katedrę św. Grzegorza Oświeciciela oraz Błękitny Meczet. Warto udać się także do Klasztoru Geghard wpisanego na listę UNESCO. Znakiem rozpoznawczym tego kraju są również monastyry – malowniczo położone klasztory zdobione bogatą ornamentyką. Kraj ten cechuje także zróżnicowany krajobraz – od półpustyń przez dzikie lasy po wysokie góry, jeziora i głębokie wąwozy, wodospady i jaskinie, winnice i łąki, kurorty narciarskie i uzdrowiska. Fanom wspinaczek i górskich widoków z pewnością do gustu przypadnie najwyższa góra wulkaniczna w kraju – Aragac, która położona jest 4090 m n.p.m., oraz Aratat – święta góra Ormian.

Kuchnia Armenii słynie z dwóch specjałów – chleba i sera. Chleb spożywa się do niemal każdego posiłku, a najbardziej popularne rodzaje to matnakasz, owalny i płaski oraz cieniutki lawasz. Z kolei armeński ser wyrabiany jest z mleka krowiego, koziego czy owczego i można spotkać go w przydrożnych sklepach oraz bazarach, gdzie sprzedawcy częstują wszystkimi jego rodzajami, zachęcając do zakupów.

Wybierając się do Armenii, trzeba wiedzieć, że posiada ona klimat zbliżony do polskiego, więc warto wybierać się tu w okresie od kwietnia do października, pamiętając, że lato w tym kraju bywa jeszcze bardziej upalne niż w Polsce.

Madera – wyspa wiecznej wiosny

Madera, portugalska wyspa wulkaniczna położona na Oceanie Atlantyckim, to idealny wakacyjny kierunek dla osób znudzonych Grecją czy Turcją. Zachwyca i kusi turystów nie tylko iście wiosennym klimatem przez 365 dni w roku, ale także nietypową florą i fauną. Żyzna wulkaniczna gleba, wysoka wilgotność i łagodny klimat sprzyjają egzotycznym roślinom – na każdym kroku spotkamy bujną i nietypową florę. Poza bananami, marakujami czy papajami można spróbować anonów, owoców w zielonej łupinie z waniliowo-cytrusowym miąższem czy owoce filodendrona (nazywane banano-ananasem).

Miejscem godnym uwagi jest stolica Madery, czyli Funchal. Jej piękno można podziwiać, korzystając z popularnej kolejki gondolowej, a także udać się na spacer nadmorskimi promenadami, zaczynając od głównej ulicy starówki – Rua de Santa Maria, na której możemy podziwiać ponad 200 dzieł sztuki stworzonych przez artystów na drzwiach opuszczonych sklepów i zniszczonych budynków. Kolejnym ważnym punktem na mapie stolicy Madery jest zabytkowy targ Mercado dos Lavradores, gdzie od 1940 roku lokalni sprzedawcy handlują warzywami, owocami, jedzeniem oraz kwiatami. Osobliwą atrakcją, na którą często decydują się turyści, jest zjazd na wiklinowych saniach ze wzgórza Monte, funkcjonujących jako lokalna atrakcja od 1850 roku. Madera jest także idealnym miejscem wypoczynku dla osób, które uwielbiają piesze wycieczki. Na jej terenie znajduje się ponad 2000 km szlaków wzdłuż lewad (nawadniających kanałów mających za zadanie doprowadzenie wody z północnej części Madery na bardziej suchą, południową).